USD/JPY pozostaje bez zmian, ponieważ japońska inflacja przekracza cel BoJ, co stwarza presję na zmianę polityki

Inflacja w Japonii wzrosła

Japoński indeks cen konsumpcyjnych (CPI) z wyłączeniem świeżej żywności, wzrósł o 2,1% w kwietniu w ujęciu rok do roku z 0,8% wcześniej, co oznacza najwyższy poziom od marca 2015 roku.

Jest on również wyższy niż mediana prognoz banku centralnego na bieżący rok fiskalny wynosząca 1,9% ^[1] i przekroczył cel BoJ na poziomie 2%.

Główny wskaźnik CPI również wzrósł do siedmioletniego maksimum, osiągając poziom 2,5% w ujęciu rocznym z 1,2% w poprzednim miesiącu, podczas gdy wskaźnik CPI pomniejszony o ceny świeżej żywności i energii wzrósł o 0,8% w ujęciu rocznym z -0,7% w poprzednim miesiącu.

Ostatnie dane dotyczące inflacji pojawiły się zaledwie dwa dni po danych dotyczących Produktu Krajowego Brutto (PKB), które pokazały, że gospodarka Japonii skurczyła się o 1% w pierwszym kwartale roku (w ujęciu rocznym).

Gołębi Bank Japonii (BoJ)

Bank centralny Japonii znajduje się po skrajnie gołębiej stronie spektrum polityki monetarnej, co wyraźnie kontrastuje z jego głównymi partnerami.

Na ostatnim posiedzeniu, które odbyło się pod koniec kwietnia, utrzymał stopy procentowe na poziomie -0,1% i zapowiedział, że będzie kontynuował ultra-luźną politykę, aby osiągnąć cel stabilności cen na poziomie 2% i tak długo, jak będzie to konieczne do "utrzymania tego celu w stabilny sposób ". ^[2]

Bank Japonii (BoJ) również wkracza na rynek obligacji i powtórzył swoje zobowiązanie do skupowania nieograniczonej ilości obligacji rządowych (JGB), tak by rentowność 10-letnich obligacji pozostała na poziomie około 0 proc. i dodał, że będzie oferował skup 10-letnich JGB po 0,25 proc. w każdy dzień roboczy.

Opublikowane w zeszłym tygodniu podsumowanie opinii z tego spotkania potwierdziło skrajnie gołębi charakter BoJ, ponieważ ujawniło, że urzędnicy uważają za "konieczne " kontynuowanie obecnego "silnego luzowania polityki pieniężnej ". ^[3]

Różnica w polityce Fed-BoJ

Biorąc pod uwagę, że na początku miesiąca Bank Australii podniósł stopy po raz pierwszy od ponad 10 lat, a Europejski Bank Centralny jest coraz bardziej jastrzębi - niektórzy urzędnicy przewidują podwyżki stóp już w lipcu - różnica w polityce Fedu i BoJ jest obecnie najbardziej widoczna wśród głównych banków centralnych.

*Ale czy to się może zmienić? * Prezes Fed Powell potwierdził w tym tygodniu jastrzębi charakter banku i jego zaangażowanie w obniżanie inflacji ^[4], ale kolejne zmiany stóp procentowych są dość dobrze zaplanowane i stosunkowo nieśmiałe, ponieważ podczas ostatniej konferencji prasowej zasadniczo wykluczył większe podwyżki o 75 punktów bazowych ^[5]

Co więcej, amerykański PKB skurczył się w pierwszym kwartale o 1,4% (w ujęciu annualizowanym), liczba wniosków o zasiłek dla bezrobotnych wzrosła w ubiegłym tygodniu do 218 tys. osób, a inflacja pozostaje na wysokim poziomie, mimo kwietniowego umiarkowanego wzrostu. Działania zacieśniające Fed mogą pogorszyć sytuację gospodarczą i być może sprawić, że będzie on bardziej zachowawczy, aby uniknąć twardego lądowania.

W sytuacji, gdy inflacja nieoczekiwanie przekroczyła docelowy poziom 2%, a luźna polityka monetarna i kontrola krzywej dochodowości szkodzą jenowi, Bank Japonii może być zmuszony do przemyślenia swojej skrajnie gołębiej strategii monetarnej.

Analiza USD/JPY

Rozbieżności w polityce monetarnej doprowadziły parę do potężnego dziewięciotygodniowego rajdu, którego kulminacją jest ponad 20-letnie maksimum (131,35)

Jednak ostatni "konserwatyzm" Fedu pozwolił jenowi przerwać tę passę i przywrócić atrakcyjność jako bezpiecznej przystani, ponieważ w tym tygodniu nasiliły się obawy przed stagflacją po słabych wynikach kwartalnych głównych amerykańskich detalistów.

USD/JPY zmierza ku drugiemu z rzędu spadkowemu tygodniowi, po przetestowaniu wczoraj kluczowych poziomów EMA200 (czarna linia) i 23,6% Fibonacciego od tegorocznych minimów do maksimów, przed czym ostrzegaliśmy w naszej ostatniej analizie

Udane przełamanie poniżej tego obszaru zatrzymałoby impet wzrostowy i otworzyłoby drzwi do korekty w kierunku poziomu 38,2% Fibonacciego (124,51), ale na razie przesadą byłoby mówienie o większym spadku do 122,25.

Pomimo ostatniej słabości, zielonemu dolarowi udało się dwukrotnie obronić powyższe kluczowe poziomy, unikając wczoraj zamknięcia poniżej nich. Może to dać mu szansę na odbicie w kierunku 129,77, choć w tych warunkach osiągnięcie świeżych 20-letnich maksimów (131,35) może nie być łatwe.