Różnice w polityce prowadzonej przez banki centralne Anglii i Europy oraz ich wpływ na EUR/GBP

Szalejąca inflacja i obawy przed stagflacją

Zarówno Wielka Brytania, jak i strefa euro borykają się z problemem rosnącej inflacji, co przyprawia rządy i banki centralne o ból głowy, ponieważ muszą one również radzić sobie z gospodarczymi skutkami wojny na Ukrainie i pandemii.

Indeks cen konsumpcyjnych (CPI) w Wielkiej Brytanii wzrósł w kwietniu do szokującego poziomu 9% w ujęciu rok do roku z 7% wcześniej, co oznacza najwyższy poziom od czasu rozpoczęcia prowadzenia statystyk krajowych w 1997 roku i szacunkowo najwyższy od 1982 roku.

W swoich najnowszych prognozach Bank Anglii (BoE) przewiduje, że CPI osiągnie szczytowy poziom około 10% w czwartym kwartale ^[1], chociaż poprzednie prognozy były wielokrotnie przekraczane. W swoim ostatnim wystąpieniu w Izbie Gmin prezes BoE Bailey wskazał na szoki cen energii i żywności jako główne powody do niepokoju, przepraszając za "apokaliptyczny" stosunek do tych ostatnich ^[2].

W pierwszym kwartale gospodarka Wielkiej Brytanii wzrosła o 0,8% (w ujęciu kwartał do kwartału) z 1,3% wcześniej, co może okazać się punktem kulminacyjnym, ponieważ bank centralny spodziewa się spadku PKB w ostatnim kwartale 2022 r

Sytuacja inflacyjna w strefie euro również nie jest dobra, ponieważ wskaźnik CPI wzrósł w kwietniu do rekordowego poziomu 7,4% (w ujęciu rocznym), a wstępne dane za maj z tego tygodnia pokazały skok do 8,1%.

Gospodarka europejska jest narażona na wojnę na Ukrainie i uzależniona od rosyjskiego gazu i ropy - przywódcy UE uzgodnili w tym tygodniu plan zakazu importu większości ropy z Rosji^[3], podczas gdy PKB strefy euro wzrósł o zaledwie 0,3% w I kwartale (w ujęciu kwartalnym) według drugiego odczytu.

Bank Anglii między skałą a twardym miejscem

Bank centralny wprowadził ścieżkę zacieśniania polityki monetarnej w celu zwalczania wysokiej inflacji, dokonując czterech podwyżek stóp procentowych o 25 punktów bazowych, co stanowi najdłuższą serię od 2007 roku.

Proces zacieśniania polityki pieniężnej rozpoczął się pod koniec ubiegłego roku, po pewnych komplikacjach komunikacyjnych, ale nie przebiega gładko, ponieważ wśród urzędników pojawiły się różnice zdań co do wielkości podwyżek.

BoE powstrzymywał się od bardziej agresywnych podwyżek stóp o pół procenta, ale na ostatnim posiedzeniu w maju trzech z dziewięciu członków zagłosowało przeciwko większości, która opowiedziała się za takim ruchem ^[4].

Bank centralny znajduje się w trudnej sytuacji, ponieważ rosnąca inflacja uzasadnia kolejne podwyżki, podczas gdy spowolnienie gospodarcze i prognozy skurczenia się gospodarki przeciągają w przeciwnym kierunku.

Ostatnie wskazówki były nieco niejasne, gdyż większość członków Komitetu uznała, że "pewien stopień dalszego zacieśnienia polityki pieniężnej może być nadal właściwy w nadchodzących miesiącach ".

Następna decyzja w tej sprawie zapadnie w czwartek, 16 czerwca, i dopiero wtedy okaże się, czy Bank Anglii jest gotowy do ponownego działania.

Europejski Bank Centralny gotowy do startu

Bank centralny znajdował się po skrajnie gołębiej stronie spektrum polityki monetarnej i daleko za swoimi głównymi partnerami, stosując ujemne referencyjne stopy procentowe i nadal prowadząc program skupu aktywów (APP).

Bank niechętnie zmieniał kurs, ponieważ musi brać pod uwagę konsekwencje wojny na Ukrainie, ale wysoka inflacja wydaje się wymuszać jego działania, ponieważ ostatnio stał się bardziej jastrzębi.

Po przyspieszeniu ograniczania APP EBC "usztywnił" swoją retorykę na ostatnim posiedzeniu w kwietniu, mówiąc, że zakończy je w trzecim kwartale, a ewentualne zmiany stóp procentowych powinny nastąpić "jakiś czas " po tym terminie ^[5].

W ostatnim czasie pojawiło się wielu urzędników wzywających do podniesienia stóp już w lipcu, a w zeszłym tygodniu swoją aprobatę wyraziła przewodnicząca Lagarde.

Oczekuje ona obecnie, że APP zakończy się "bardzo wcześnie " w trzecim kwartale, co pozwoliłoby na "podniesienie stóp na naszym posiedzeniu w lipcu ", dodając, że bank będzie prawdopodobnie w stanie "wyjść z ujemnych stóp procentowych do końca trzeciego kwartału". ^[6].

Jest to agresywnie jastrzębi zwrot, biorąc pod uwagę, że jeszcze w lutym Lagarde wykluczała podwyżki stóp w 2022 r. ^[7].

Kolejna decyzja Europejskiego Banku Centralnego zostanie ogłoszona w czwartek, 9 czerwca, i będziemy oczekiwać dalszych wskazówek co do jego intencji politycznych.

Ruch EUR/GBP

Para ta ma za sobą miesiąc pełen wahań, w którym odnotowała najlepsze wyniki od kwietnia 2021 r. i wielomiesięczne maksima, ponieważ optymistyczne prognozy Banku Anglii spowodowały wzrost kursu, a EBC zaczął być bardziej jastrzębi.

Ta zmiana oczekiwań co do różnicy w polityce obu banków centralnych była korzystna dla pary walutowej, ale pytanie brzmi, czy będzie ona w stanie utrzymać tę różnicę dalej, biorąc pod uwagę, że może ona być już wyceniona.

Wspólna waluta nie skorzystała z rekordowej wstępnej inflacji w strefie euro we wtorek i zakończyła dzień dość płasko, a dziś spada, ale ma za sobą zyskowny tydzień.

Na wykresie dziennym EUR/GBP znajduje się powyżej 200- i 50-okresowej średniej EMA, co wskazuje na trend wzrostowy, który może zostać wzmocniony, jeśli zbiegające się EMA utworzą złoty krzyż

Ponadto, kurs próbuje utrzymać się powyżej 23,6% zniesienia Fibonacciego z fali spadkowej 2020 High/2022 Lows, co mogłoby otworzyć drogę do większego wzrostu w kierunku poziomu 38,2% (0,8698), przy czym następny ważny opór znajduje się w połowie poziomu 0,8800.

Pomimo ostatnich dobrych wyników, EUR/GBP nie zdołał jak dotąd przedłużyć majowych maksimów i dopóki nie przełamie nowych poziomów, jest podatny na test wspomnianych wcześniej średnich EMA.

Zamknięcie poniżej tych średnich przesunęłoby kurs w dół, choć w obliczu zmieniającego się stanowiska politycznego nie wydaje się, by nowe minima z 2022 r. były łatwe do osiągnięcia.

W każdym razie, aktualizacje polityki EBC i BoE w ciągu najbliższych dwóch tygodni prawdopodobnie wpłyną na trajektorię pary walutowej.